Pomiędzy wcieleniami (LBL)

Hipnoza pomiędzy wcieleniami (LBL- life between lifes), oznacza czas, 
w którym istniejemy jako czysta świadomość/ dusza pomiędzy jedną inkarnacją, 
a drugą. Odbywa się to od momentu, kiedy Dusza opuszcza ciało 
na końcu przeszłego wcielenia, do czasu, gdy inkarnuje ponownie 
w naszym obecnym życiu.

Przed przystąpieniem do takiej sesji, zaleca się przejście minimum jednego regresu do poprzedniego wcielenia- może być wykonany samodzielnie, stosując technikę autohipnozy.

Hipnoza tą techniką jest dość długa, dlatego ważne jest, by się dobrze 
do niej przygotować. Przede wszystkim należy być dość wypoczętym, wygodnie ubranym i nie spożywać nadmiernych ilości płynów przed sesją.
Warto również dodać, że hipnoza taka, odbywa się blisko fal mózgowych DELTA (jednak przy zachowaniu świadomości).

Jak to się zaczęło?

Certyfikowany Mistrz Hipnoterapii Michael Newton rozwinął technikę regresu swoich klientów do poprzednich wcieleń. Podczas procesu odkrył zaskakujące proporcje. Był bowiem w stanie przywrócić wspomnienia 
z czasu i miejsca, gdzie dusze odchodzą zanim przejdą do kolejnego wcielenia. Z ponad 7000 przeprowadzonych przez Niego regresów, praktycznie wszystkie osoby miały takie same, lub prawie identyczne wspomnienia z miejsca, które nazywały ‚domem’. Fascynujący jest fakt, 
że bez znaczenia było w co dane osoby wierzyły- nawet jeśli wcześniej nie dopuszczały do siebie możliwości istnienia reinkarnacji- doświadczały tej sesji w ten sam sposób, co często zmieniało cały system ich wierzeń. 
Były bowiem w stanie przywołać swoje poprzednie wcielenia i wyraźnie zaobserwować związek pomiędzy nimi, a życiem obecnym.

Najczęściej osoby które poddają się sesji LBL używają tych samych słów, 
czy opisów, by określić w jakim miejscu się obecnie znajdują. Co więcej, terapeuta nie sugeruje kierunku podróży, ani tego co dana osoba powinna doświadczyć, 
a raczej daje wolność ekspresji, dlatego też podobieństwa te są naprawdę uderzające.

Miejsce, w które udaje się świadomość/ dusza pomiędzy wcieleniami, jest to przestrzeń, gdzie zazwyczaj zostaje ona powitana przez swoją rodzinę dusz, czekającą i witającą ją z otwartymi ramionami. 
Wszystko odbywa się w pięknej energii zrozumienia i bezwarunkowej miłości. Często następuje tutaj niemałe zaskoczenie, gdyż niektóre z tych istot rozpoznawane są jako te, które dostarczały szczególnie trudnych doświadczeń w poprzednich życiach.

Najczęściej pojawiające się podobieństwa to:

  • Wspomnienia i działania duszy od razu po doświadczeniu śmierci na Ziemi są tożsame z opisami ludzi, którzy doświadczyli śmierci klinicznej
  • Dusze są niespokojne i niechętnie odsuwają się od przestrzeni pola Ziemi po śmierci, a wielu przypadkach zostają kilka dni, aż do czasu pogrzebu
  • Większość dusz podróżuje przez tunel w stronę światła
  • Wygląd stuktur w przestrzeni wejścia do „domu”, bardzo przypomina fizyczne (ziemskie), by złagodzić przejście z jednego planu egzystencji do drugiego
  • Dusze posiadają zdolność projekcji dawnych form życia w celach komunikacji z innymi duszami
  • Natychmiast po śmierci na Ziemi, dusze spotykają swoich przewodników duchowych, lub kogoś z kim były bardzo blisko w swoim ziemskim doświadczeniu. Spotykają też innych, którzy byli dla nich ważni
  • Przewodnicy duchowi nadal opiekują się duszą w „domu”
  • Porozumiewanie się w przestrzeni „domu” odbywa się telepatycznie
  • Prywatna forma świadomości pomiędzy duszami, istnieje poprzez dotyk
  • Duchy są duszami, które z różnych powodów wybrały pozostanie na planie ziemskim, z dużym stopniem odłączenia
  • Dusze, które nie były wstanie złagodzić za życia impulsów, by czynić krzywdę innym, udają się na odosobnienie i pozostają tam przez dłuższy czas
  • Przybywająca dusza ma możliwość udania się do miejsca uzdrawiania, jako część „przywracania duszy” po wcieleniu na Ziemi
  • Podsumowanie życia jest przeprowadzone w pierwszej kolejności z przewodnikiem duchowym, a następnie z Radą Starszych
  • Dusze podróżują do celu (‚domu’) poprzez ogromny obszar postoju
  • Dusze dołączają do swojej grupy, która zawiera małą grupę energii dusz, wyglądającą jak przezroczyste bąbelki, czy żarówki. Zawierają się tam istoty, które często dzieliły wcielenia z dołączającą duszą
  • Umiejcowienie w grupie jest zdeterminowane poziomem duszy
  • Istnieje szansa na spędzenie trochę czasu z innymi duszami i wspólne podróże
  • Kiedy grupa dusz zostaje uformowana, nie jest możliwe dodanie nowych członków
  • Dusze grupowane są na podstawie podobnej charakterystyki
  • Na wyższych poziomach ewolucji duszy, jest możliwa większa niezależność, jeśli chodzi o dostępne grupie aktywności
  • Światło duszy reprezentuje kolor, który współgra z jej stanem duchowej ewolucji
  • Istnieje tam również coś na wzór naszej ziemskiej szkoły, gdzie monitorowane są postępy
  • Wszystkie dusze posiadają osobistego przewodnika, który zazwyczaj jest przy nich od tysięcy lat
  • Dusze posiadają też młodszych przewodników (zazwyczaj kilku, w miarę rozwoju duszy)
  • Przewodnicy mogą przyjmować postać ludzką, jak i duchową
  • Większość dusz w dzisiejszym świecie jest na wczesnym etapie rozwoju
  • Dusze mogą doświadczać dwóch żyć na Ziemi w tym samym czasie
  • Pewna część duszy pozostaje „w domu” podczas inkarnacji
  • Dusze uczą się technik kreacji fizycznych przedmiotów poprzez myśl
  • Dusze inkarnują również na światach innych niż Ziemia
  • Ewolucja dusz może być kontynuowana w nieskończoność, dużo ponad poziom gdzie odbywa się inkarnacje
  • Dusze reinkarnują się dużo częściej w obecnych czasach i mają średnio około dwóch wcieleń podczas jednego wieku (100lat)
  • Dusze nie muszą reinkarnować, jednak duchowi przewodnicy lekko naciskają na podjęcie kolejnego wcielenia, gdy nadchodzi odpowiedni czas
  • Dusze udają się w miejsce wyboru kolejnego życia, by wybrać spośród alternatyw swoje następne wcielenie
  • Bardzo często dusze decydują się inkarnować w tych samych rejonach geograficznych, w których przebywały poprzednio
  • Wysiłek włożony w pokonanie fizycznych niedomagań, znacznie przyspiesza duchową ewolucję
  • Dusze uczą się przed koleją inkarnacją, w jaki sposób rozpoznawać znaki od innych dusz, które otrzymają podczas wcielenia (świadczące o tym, że są sobie bliskie)
  • Dusze opuszczają „dom” i wchodzą do nowego ciała poprzez tunel
  • Szok i ból fizyczny podczas narodzin jest znacznie większy niż podczas śmierci
  • Dusze mogą wejść do ciała w każdej chwili przed, podczas i chwilę po momencie narodzin dziecka.

Sesja taka jest niewątpliwie ogromnie transformującym doświadczeniem. Zupełnie inaczej jest o tym usłyszeć/ przeczytać, a tego osobiście doświadczyć. Regresing tą techniką może nas uzdrowić i poszerzyć naszą świadomość na niedostępny być może dla nas do tej pory poziom. Doświadczenie to pozwala zrozumieć wiele spraw i sytuacji których doświadczamy obecnie, czy rozpoznać bliskie nam osoby w teraźniejszym wcieleniu, które należą do naszej rodziny dusz. Przeważnie jest to sesja, która zmienia nasze całe życie.

Tak naprawdę korzyści płynące z takiej sesji są nie do określenia.

Hipnozy do czasu pomiędzy wcieleniami może doświadczyć każdy, zasady 
są takie same jak w przypadku regresu czy progresji.

Zapraszam na sesję LBL (pomiędzy wcieleniami): KLIK!

❤ ❤ NAMASTE ❤ ❤
xxxxx ❤ ❤ ❤ xxxxx